technoooloo

  Hydroliza soli. Pod pojęciem hydrolizy rozumie się wszelkie oddziaływanie chemiczne wody na rozmaite substancje. W roztworach wodnych soli zachodzi również reakcja między cząsteczkami soli i wody, a więc mamy tu do czynienia ze zjawiskiem hydrolizy soli. Hydroliza powoduje, że roztwory soli w których oczekujemy odczynu obojętnego, zachowują się podobnie jak kwasy lub jak zasady. A więc barwią lakmus na kolor czerwony lub niebieski. Hydrolizę soli zwanej chlorkiem żelazowym (FeCl3) możemy przedstawić następująco. FeCl3+3H20 = Fe(OH)3+3HC1   W wyniku otrzymaliśmy wodorotlenek żelazowy Fe(OH)3 i kwas solny. Wodorotlenek żelazowy jest słabą zasadą, przeważa więc mocny kwas solny i dlatego roztwór ma odczyn kwaśny. Inaczej przedstawia się hydroliza soli zwanej węglanem sodowym (Na2CO3). Wyrażamy ją następującym równaniem Na2CO3+2H2Q = 2NaOH+H2C03 Powstała tu silna zasada (NaOH) całkowicie zdysocjowana (waz słaby kwas węglowy (H2C03) tylko w bardzo małym stop- mu zdy...

  Sole i ich roztwory Sole. Wiadomo, że roztwór, zawierający kwas, można zobojętnić (zneutralizować) dolewając do tego roztworu odpowiednią ilość zasady. Wtedy ani papierek lakmusowy czerwony, ani niebieski zanurzony w takim roztworze nie zmieni barwy. Podobnie można zobojętnić zasadę, dolewając do niej kwasu. Jeśli z otrzymanego w podobny sposób roztworu odparujemy wodę, to w naczyniu pozostanie ciało stałe nie mające cech ani zasady, ani kwasu. Ciała tego rodzaju stanowią sole. Solami nazywamy związki chemiczne, których cząsteczki zawierają atomy metali i reszty kwasowe.   Reakcja zobojętniania wyraża się następująco.   Kwas plus zasada równa się sól plus woda. Tak np. kwas siarkowy z zasadą potasową daje sól zwaną siarczanem potasu i wodę. H2S04+2KOH = K2S04+2H20 Kwas azotowy zobojętniony wodorotlenkiem sodowym daje sól zwaną azotanem sodu oraz wodę HNO3+NaOH = NaNO3+H20 Zobojętniamy kwas solny wodorotlenkiem sodowym, otrzymujemy sól kuchenną (NaCi) i...

  Moc kwasów i zasad ( PH ) Związki chemiczne, które w roztworze wodnym przewodzą prąd elektryczny, nazywamy elektrolitami. Natomiast roztwory wodne takich substancji organicznych, jak cukier, alkohol i inne związki organiczne, prądu elektrycznego nie przewodzą, są więc nieelektrolitami. W czasie rozpuszczania elektrolitów w wodzie następuje rozpad cząsteczek elektrolitów na jony dodatnie zwane kationami i jony ujemne zwane anionami. Rozpad cząsteczek elektrolitów na kationy i aniony nazywa się dysocjacją elektrolityczną. Ponieważ liczba dodatnich ładunków kationów jest zawsze równa liczbie ujemnych ładunków anionów, to roztwór elektrolitu jest elektrycznie obojętny. Charakterystyczną cechą wszystkich kwasów jest to, że podczas dysocjacji wytwarzają kationy wodorowe, aniony zaś są złożone z reszt kwasowych. Natomiast wszystkie zasady dysocjują w taki sposób, że wytwarzają aniony wodorotlenowe (OH) i kationy metali. Pewne kwasy i zasady mogą być elektrolitami mocnymi, to jest ta...

  Zasady   Związki chemiczne tlenków metali z wodą tworzą wodorotlenki, których cechą charakterystyczną jest występowanie tzw. grupy wodorotlenowej OH. Grupa ta nie jest wolna, ale podczas reakcji wymiany zachowuje się tak, jakby stanowiła oddzielną całość. Grupa OH jest jednowartościowa, więc pewne wodorotlenki mogą zawierać kilka takich grup. Jeśli np. podziałamy wodą na tlenek wapnia, to otrzymamy wodorotlenek wapnia, w którym grupa Oli jest dwa razy wzięta, gdyż wapń jest pierwiastkiem dwuwartościowym. Reakcja ta wyraża się równaniem CaO+H20 Ca(OH)2 Natomiast wodorotlenki sodu (NaOH) i potasu (KOli) mają tylko jedną grupę Oli, gdyż sód i potas są jednowartościowe. Wodorotlenki, które w roztworach wodnych odszczepiają grupę ON, nazywają się zasadami (alkaliami). Zasady mają własność zabarwiania papierka lakmusowego na kolor niebieski. Wodne roztwory zasad metali lekkich są stosowane w przemyśle pod nazwą ługów. Ługi mają specyficzny smak podobny do smaku mydła lub...

Kwas solny (HCl) czysty jest gazem o ostrej, duszącej woni. Łatwo rozpuszcza się w wodzie, przy czym roztwór zawierający 77390/o chlorowodoru nazywa się kwasem solnym stężonym lub dymiącym. Kwas ten łatwo reaguje z metalami. Kwas solny ma szerokie zastosowanie w przemyśle. Stosuje się w różnych stężeniach o gęstości od 1,07 do 1,2 g/ml. W warsztatach metalowych stosuje się do lutowania i do oczyszczania naczyń.

  Kwas azotowy (HNO3) powstaje, jeśli pięciotlenek azotu reaguje z wodą N2O+H2O = 2HN03 Kwas ten wydziela pary przyciągające wodę z powietrza, wskutek czego nad powierzchnią stężonego kwasu powstaje brunatna mgła. Pary te są silnie trujące. Kwas azotowy jest środkiem utleniającym. Działa niszcząco zarówno na tkanki organiczne, jak i na metale (z wyjątkiem złota i platyny). Kwas azotowy stosuje się do wyrobu nawozów sztucznych, sztucznych włókien, barwników, materiałów wybuchowych, środków leczniczych itd. W warsztatach metalowych stosuje się mieszaninę kwasu azotowego i siarkowego do oczyszczania metali z warstwy utlenionej (zaśniedziałej). Przedmiot, który mamy oczyścić, zanurza się na krótką chwilę w tej mieszaninie, a potem przemywa się go wodą. Mieszanina kwasu azotowego z solnym w stosunku 1 : 3 tworzy „wodę królewską”, która rozpuszcza wszystkie metale, włączając złoto i platynę.

  Kwas siarkowy stężony zawiera około 960/o H2S04 i 4°/o H20, gęstość tego kwasu wynosi 1,84 g/cmS. W zwykłej temperaturze nie reaguje z niektórymi metalami. Ma własności pochłaniania wody z otoczenia. Natomiast rozcieńczony reaguje z większością metali z wyjątkiem ołowiu, rtęci i metali szlachetnych. Kwas siarkowy jest stosowany w przemyśle przetwórczym (w papiernictwie, do wyrobu nawozów fosforowych, w produkcji celulozy — pośrednio barwników itd.). Kwas ten o gęstości 1,24 stosuje się do akumulatorów ołowianych, a także do ogniw galwanicznych.

  W szkole podstawowej pod nazwą kwasów rozróżnialiśmy takie związki chemiczne, które mają zawsze w swym składzie wodór z niemetalem i odznaczają się smakiem kwaśnym oraz zabarwiają papierek lakmusowy na czerwono. Atomy wodoru w kwasach mogą być zastąpione przez atomy metali, i wtedy powstają sole. Kwasy dzielimy na nieorganiczne i organiczne. Kwasy nieorganiczne bywają tlenowe i beztlenowe. Kwasy powstają przez łączenie się tlenków niemetali z wodą, przy czym nazwa kwasu zależy od nazwy niemetalu. Spośród kwasów beztlenowych najbardziej znany jest kwas solny (HCl). Poza nim do kwasów beztlenowych należą: kwas cyjanowodorowy (HCN), siarkowodór (H2S), kwas bromowodorowy (HBr) i inne. Kwasy stosuje się najczęściej w postaci roztworów wodnych. Roztwory te mogą być mniej lub więcej stężone, przy czym o stężeniu roztworu decyduje ilość kwasu lub zasady zawartej w jednostce objętości roztworu. Stężenie roztworu można wyrazić stosunkiem objętości kwasu lub zasady do objętości wody, ...

  Zjawiska, podczas których zmieniają się w sposób trwały wszystkie właściwości substancji, nazywamy reakcjami chemicznymi. Reakcją chemiczną jest spalanie paliwa, z którego wtedy powstają gazy, a czasem i popiół; reakcją chemiczną jest rdzewienie stali, powstawanie soli kuchennej z połączenia sodu z chlorem itd. Reakcje chemiczne dzielimy na trzy zasadnicze rodzaje: reakcję syntezy, reakcję analizy i reakcję wymiany. Reakcja syntezy (budowy) powstaje wtedy, kiedy z dwóch lub więcej ciał powstaje jedno nowe. Jeśli np. będziemy ogrzewać w probówce mieszaninę siarki z opiłkami żelaznymi, to   jeśli stosunek ilości siarki do ilości żelaza będzie dobrany prawidłowo — po pewnym czasie nie zauważymy ani siarki, ani żelaza, tylko nowe ciało zwane siarczkiem żelaza, nie przypominające swymi własnościami ani siarki, ani żelaza. Oznaczając poszczególne ciała wchodzące w skład reakcji syntezy przez A, B, C itd., możemy symbolicznie przedstawić wzory reakcji syntezy, jak następuje: ...

  Substancja prosta zbudowana z jednego rodzaju atomów nazywa się pierwiastkiem chemicznym lub wprost pierwiastkiem. Pozornie wydaje się, że pojęcie pierwiastka i substancji prostej są pojęciami równoznacznymi. Nie jest to jednak ścisłe. Rozpatrzmy np. substancję złożoną zwaną siarczkiem żelaza. Metodami chemicznymi można ją rozłożyć na siarkę I żelazo. Siarczek żelaza składa się więc z dwóch pierwiastków: siarki i żelaza. Natomiast występująca w stanie wolnym krystaliczna siarka, a także metaliczne żelazo (które nie występują w siarczku żelaza) są substancjami prostymi. A więc: substancje proste nie występują w substancjach złożonych, lecz są ze sobą związane chemicznie. Zarówno substancje proste, jak i substancje złożone są zbudowane z pierwiastków, ale substancja prosta jest zbudowana z jednego pierwiastka, a substancja złożona z dwóch lub więcej pierwiastków. Pewne pierwiastki występują w kilku odmianach nieróżniących się między sobą pod względem chemicznym. Np. pierwiastek...

  Wszystkie przedmioty i zjawiska, jakie odczuwamy za pomocą naszych zmysłów (wzroku, dotyku, słuchu, smaku, powonienia), albo możemy wykryć za pomocą odpowiednich przyrządów nazywamy materią. Materią jest więc nie tylko woda, powietrze, skały, metale, organizmy żywe i martwe itd., ale również odległe od nas ciała niebieskie, promienie świetlne, fale radiowe itp. W otaczającej nas przyrodzie znajdują się najrozmaitsze rodzaje materii, różniące się od siebie właściwościami, np. woda ma inne właściwości niż metale, a jeszcze inne właściwości ma szkło, inne sól kuchenna, inne tlen itd. Poszczególne rodzaje materii mające w określonych warunkach stałe właściwości nazywamy substancjami. Substancje różnią się od siebie właściwościami fizycznymi takimi, jak np. twardość, barwa, zapach, stan skupienia, przewodnictwo cieplne i elektryczne itp. Substancje występują w przyrodzie, jako odrębne rodzaje materii, czyli substancje czyste, oraz jako mieszaniny, które składają się z kilku subs...

  Rozróżniamy trzy typowe stany skupienia substancji: - Stan stały obejmujący substancje o określonej budowie wewnętrznej i określonej formie zewnętrznej, zwane ciałami stałymi. W ciałach stałych elementy ich wewnętrznej budowy (np. atomy, cząsteczki) są rozmieszczone w postaci określonych utworów geometrycznych. Między cząsteczkami ciał stałych działają siły spójności, utrzymujące kształt ciała. - Stan ciekły obejmujący substancje, w których cząsteczki są ze sobą luźno powiązane j wskutek tego mogą zmieniać swoje po łożenie. Przyjmują one kształt naczyń, w których się znajdują, a przy rozlaniu na płaszczyznę tworzą w małych ilościach — krople, a w większych — bryły płaskie o nieokreślonych zarysach. Substancje o takich cechach nazywamy ciałami ciekłymi lub wprost cieczami. -Stan gazowy obejmujący substancje, w których cząsteczki są od siebie niezależne i nie związane siłami spójności, natomiast znajdują się w ciągłym ruchu postępowym, wskutek czego rozprzestrzeniają się, w...