Przejdź do głównej zawartości

Kwas azotowy

 

Kwas azotowy (HNO3) powstaje, jeśli pięciotlenek azotu reaguje z wodą N2O+H2O = 2HN03

Kwas ten wydziela pary przyciągające wodę z powietrza, wskutek czego nad powierzchnią stężonego kwasu powstaje brunatna mgła. Pary te są silnie trujące. Kwas azotowy jest środkiem utleniającym. Działa niszcząco zarówno na tkanki organiczne, jak i na metale (z wyjątkiem złota i platyny). Kwas azotowy stosuje się do wyrobu nawozów sztucznych, sztucznych włókien, barwników, materiałów wybuchowych, środków leczniczych itd. W warsztatach metalowych stosuje się mieszaninę kwasu azotowego i siarkowego do oczyszczania metali z warstwy utlenionej (zaśniedziałej). Przedmiot, który mamy oczyścić, zanurza się na krótką chwilę w tej mieszaninie, a potem przemywa się go wodą.

Mieszanina kwasu azotowego z solnym w stosunku 1 : 3 tworzy „wodę królewską”, która rozpuszcza wszystkie metale, włączając złoto i platynę.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Hydroliza soli

  Hydroliza soli. Pod pojęciem hydrolizy rozumie się wszelkie oddziaływanie chemiczne wody na rozmaite substancje. W roztworach wodnych soli zachodzi również reakcja między cząsteczkami soli i wody, a więc mamy tu do czynienia ze zjawiskiem hydrolizy soli. Hydroliza powoduje, że roztwory soli w których oczekujemy odczynu obojętnego, zachowują się podobnie jak kwasy lub jak zasady. A więc barwią lakmus na kolor czerwony lub niebieski. Hydrolizę soli zwanej chlorkiem żelazowym (FeCl3) możemy przedstawić następująco. FeCl3+3H20 = Fe(OH)3+3HC1   W wyniku otrzymaliśmy wodorotlenek żelazowy Fe(OH)3 i kwas solny. Wodorotlenek żelazowy jest słabą zasadą, przeważa więc mocny kwas solny i dlatego roztwór ma odczyn kwaśny. Inaczej przedstawia się hydroliza soli zwanej węglanem sodowym (Na2CO3). Wyrażamy ją następującym równaniem Na2CO3+2H2Q = 2NaOH+H2C03 Powstała tu silna zasada (NaOH) całkowicie zdysocjowana (waz słaby kwas węglowy (H2C03) tylko w bardzo małym stop- mu zdy...

Pierwiastki i związki chemiczne

  Substancja prosta zbudowana z jednego rodzaju atomów nazywa się pierwiastkiem chemicznym lub wprost pierwiastkiem. Pozornie wydaje się, że pojęcie pierwiastka i substancji prostej są pojęciami równoznacznymi. Nie jest to jednak ścisłe. Rozpatrzmy np. substancję złożoną zwaną siarczkiem żelaza. Metodami chemicznymi można ją rozłożyć na siarkę I żelazo. Siarczek żelaza składa się więc z dwóch pierwiastków: siarki i żelaza. Natomiast występująca w stanie wolnym krystaliczna siarka, a także metaliczne żelazo (które nie występują w siarczku żelaza) są substancjami prostymi. A więc: substancje proste nie występują w substancjach złożonych, lecz są ze sobą związane chemicznie. Zarówno substancje proste, jak i substancje złożone są zbudowane z pierwiastków, ale substancja prosta jest zbudowana z jednego pierwiastka, a substancja złożona z dwóch lub więcej pierwiastków. Pewne pierwiastki występują w kilku odmianach nieróżniących się między sobą pod względem chemicznym. Np. pierwiastek...

Rodzaje reakcji chemicznych i energetyka

  Zjawiska, podczas których zmieniają się w sposób trwały wszystkie właściwości substancji, nazywamy reakcjami chemicznymi. Reakcją chemiczną jest spalanie paliwa, z którego wtedy powstają gazy, a czasem i popiół; reakcją chemiczną jest rdzewienie stali, powstawanie soli kuchennej z połączenia sodu z chlorem itd. Reakcje chemiczne dzielimy na trzy zasadnicze rodzaje: reakcję syntezy, reakcję analizy i reakcję wymiany. Reakcja syntezy (budowy) powstaje wtedy, kiedy z dwóch lub więcej ciał powstaje jedno nowe. Jeśli np. będziemy ogrzewać w probówce mieszaninę siarki z opiłkami żelaznymi, to   jeśli stosunek ilości siarki do ilości żelaza będzie dobrany prawidłowo — po pewnym czasie nie zauważymy ani siarki, ani żelaza, tylko nowe ciało zwane siarczkiem żelaza, nie przypominające swymi własnościami ani siarki, ani żelaza. Oznaczając poszczególne ciała wchodzące w skład reakcji syntezy przez A, B, C itd., możemy symbolicznie przedstawić wzory reakcji syntezy, jak następuje: ...